در خصوص مربیگری نکته مهمی کمتر گفته شده است.اگر یک تیم ورزشی را به مثابه یک خانواده بپنداریم آنگاه سرمربی تیم بزرگتر ، پدر و سرپرست این خانواده خواهد بود.  پدرها وظایف متنوعی دارند که انجام تمام آن وظایف بستگی به همراهی اعضای خانواده در سایه پذیرش و مقبولیت پدر است.در ورزشهای تیمی مخصوصا فوتبال ، سرمربی یک تیم بایستی از فاکتورهای مختلفی برخوردار باشد که بر خلاف تصور عمومی همه ی این فاکتورها به یک اندازه از اهمیت برخوردار نیستند و طبقه بندی خاص خود را دارند.اینکه مربی فوتبال باید با دانش باشد -قبول - ، اینکه اگر سابقه خوب ورزشی داشته باشد مفید است - درست - ، اینکه هوش و آگاهی کافی برای بازی خوانی و شناخت سیستمهای نوین را دارا باشد عالی است ، اینکه از دستیاران کارآمد و آنالیزورهایش بخوبی بهره ببرد هم ایده آل است ، اینکه ، اینکه ...تمام فاکتورهای گفته شده بنظرم شرط لازم است اما آنچه که مهمترین عامل است عامل " کاریزما و پرستیژ" سرمربیگری است. این عامل بقدری مهم است  که سرنوشت و آینده کاری خیلی از مربیان مطرح دنیای فوتبال ایران و جهان را تغییر داده است. !!!به دوروبرمان که دقیق می شویم خواهیم دید که در اروپا تبلور چنین فاکتوری در فرگوسن و مورینیو و  کلوپ بسیار شدیدتر است از  بروز همین عامل در شیوه و سبک مربیگری والورده و گتوزو و توخل و یا حتی مارادونا !!!در فوتبال خودمان هم نمونه ها بسیار است : کاریزمایی که مرحوم حجازی - علی پروین - فیروز کریمی - قلعه نوعی -  علی دایی و حتی رضا مهاجری دارند نامهای بزرگی مثل پرویز مظلومی یا استیلی یا درخشان و منصوریان یا حتی حسین فرکی و مجید جلالی بقدر کافی ندارند.!!!نکته عجیب این است که فاکتور کاریزما حتی میتواند ضعفهای کادامه مطلب

یکی از بسترهای بروز حاشیه در تیمهای بزرگ و پرطرفدار رقابت غیر عادی و غیر دوستانه میان بازیکنان اصلی و نفرات ذخیره است. وقتی در یک پست دو یا گاهی سه بازیکن با قابلیت های نزدیک بهم در تیم داشته باشیم  و کادر فنی  در هر بازی بناچار یکی را از میان آنان انتخاب نماید هر لحظه احتمال تنش و پیش آمدن حاشیه وجود دارد.بازیکنی که در ترکیب اصلی باشد احساس میکند به حقش رسیده و بازیکن ذخیره بر این باور است که حقش داده نشده است . در مراحل نخست بی انگیزگی در تمرینات بعدتر تنش و تندخویی در تمرین ونهایتا مصاحبه و قهر و تهدید به افشاگری و...در سالهای گذشته نمونه های زیادی از این قبیل بیاد مانده است لیکن بدلیل تخصص خودم و به احترام نام این وبلاگ از میان دروازه بانها مثال میزنم :رفتارهای مهدی رحمتی و وحید طالبلو -- تنش های هادی طباطبایی و پرویز برومند -- مشکلات مربوط به احمدرضا عابد زاده و نیما نکیسا -- برخورد های غیر دوستانه وحید قلیچ و کوروش شهبازی فر -- مصاحبه های سید حسین حسینی و مهدی رحمتی و...در این بین اما رفتار و عملکرد دروازه بان کرووات تیم پرسپولیس ( بوژیدار رادوشویچ) میتواند الگوی مناسبی برای دو رقیب در یک سطح و یک پست در فوتبال باشد. 4 سال ذخیره بیرانوند بودن بدون یک جنجال و حاشیه توام با حمایت و تمجید همیشگی از دروازه بان اصلی در همه حال از این دروازه بان با کیفیت یک الگوی رفتاری و فنی بسیار خوب به جوانان و بازیکنان هم پست میدهد.  تا باد چنین بادا !مرتضی چمن پرداز17/09/1398  + نوشته شده در یکشنبه هفدهم آذر ۱۳۹۸ ساعت 16:21 توسط مرتضی چمن پرداز  |  ادامه مطلب

مگر فوتبال ما چند تا آقا رضا دارد؟سال 1365 یا 1366 بود و در کوران مسابقات لیگ قدس ُ تیم خوزستان با تهران الف در امجدیه بازی داشتند. 90 دقیقه تیم خوزستان رو تشویق می کردیم .خوزستان ُ برزیلتهتهران الف - سوراخه اینجا شده رقاص خونه - نکو داره می رقصونهو...بازی یک - یک تمام شد اما نکته ی مهم بازی اشکهای احمد نکوبین بعد از بازی بود!!!احمد نکو میگفت : نیمه اول یکی دوباری که مجید نامجو رو جا گذاشتم با توهین و متلک می رفت روی اعصابم ُ اما وقتی بهش توجهی نکردم و به فوتبال خودم مشغول بودم اوایل نیمه دوم یه گوشه ی زمین به من نزدیک شد و گفت : مردونگی کن و برو بیرون !!! اینطوری که داری منو میـu200dچرخونی آبروم میره!!!احمد نکو میگفت : آخه این چه عدالتیه ؟ دو هفته دیگه این بابا میره تیم ملی اما من و امثال من اصن دیده نمیشیم.!!!رضا مجدی دروازه بان سالهای دور آبادان و صنعت نفت و مربی فهیم ُ دلسوز و استعداد یاب فوتبال خوزستان و آبادان شهر را از یک بزرگ دیگر خالی کرد و به دیار باقی شتافت. بعد از دهداری و سالیا و فاروق فتاحی و... شهرما حسابی خالی تر از قبل شده است.در دهه 60 در تیم مهاجرین تهران شاگرد ایشان بودم . اقا رضا خودش در سالیان دور دروازه بان بود و همین باعث میشد به ما هنرجوهای جوانتر نگاه خاصی داشته باشد. گفتم هنرجو چون آقا رضا اساسا گلری را هنر میدانست. میگفت گلرهادر تیم فوتبال چیزی شبیه (مترونوم ) در موسیقی هستند.تنظیم همه چیز با اونهاست . چقدر این مرد بزرگ بود و شریف.وقتی با تیم جوانان مهاجرین در رقابتهای دسته یک تهران حضور داشتیم ُ شبی که فردایش با تهرانجوان بازی داشتیم ُ در اردوی هتل هجرت که خوابگاه جنگزدگان شده بود (یادش بخیر که دیگر وجود ندارد و حالا ترمینال تاکسی های سید خندان شده ادامه مطلب